اميرى عراق داشت ، بمرد و وليد ، يزيد بن ابى مسلم را بجاى وى به كار گماشت و سپس يزيد بن ابى كبشه سكسكى را بجاى او نهاد . وليد غلط بسيار مىگفت و بكم خردى و نادانى معروف بود و مىگفت : خليفه اى را شايسته نيست كه قسم داده شود ، و نبايد او را بدروغگويى نسبت دهند ، و نبايد كسى او را بنامش بخواند . و بر آن عقوبت كرد . و نخستين كسى بود كه بيمارستان براى بيماران ، و مهمانخانه ساخت ، و نخستين كس بود كه براى كوران و بينوايان و جذاميان مقررى خوار و بار برقرار كرد ، و از كسانى بود كه كشتن گنهكاران را بدعت نهاد و دفتريان را شمرد و از آنان مردم بسيارى را كه شماره شان به بيست هزار رسيد ، انداخت ، و نخستين كس بود كه خوراك دادن در ماه رمضان را در مساجد مقرر داشت ، و روز دوشنبه و پنجشنبه را روزه گرفت و بر آن مداومت كرد و نخستين كس بود كه به بهتان و گمان گرفت و با آن دو ، مردان را كشت ، و ميزان وصولى خراج در دوران او پايين آمد و چيز بسيارى وصول نشد و حجاج از تمام عراق جز بيست و پنج ميليون درهم نفرستاد ، و در حكومت او در سال 94 زمين لرزه هايى بود كه هر چيز را ويران ساخت و چهل روز دوام كرد . غالب بر وليد ، فازى بن ربيعه حرشى بود ، و قاضى او در كوفه ، شعبى ، و رئيس پليس او ابو ناتل رباح بن عبد غسانى ، سپس او را برداشت و كعب بن حامد عبسى را به كار گماشت ، و رئيس نگهبانان او خالد بن ديان مولاى محارب ، و حاجب او غلامش سعيد . وليد چهارده شب گذشته از جمادى الاولى سال 96 و بقولى سلخ جمادى الآخره در 43 سالگى و بقولى 49 سالگى درگذشت و دوران او نه سال و هشت ماه و نيم بود و عمر بن عبد العزيز بر او نماز گزارد و مرگ او در دير مران بود و در دمشق به خاك سپرده شد . وليد شانزده پسر بجاى گذاشت : محمد و عباس و عمرو بشر و روح و خالد و تمام